یکی از معروف ترین دیدنی های طبیعی ترکیه، چشمه های پلکانی پاموکاله (Pamukkale) یا به انگلیسی کاخ پنبه (Cotton Castle) است که از تراورتن (سنگ آهک) خالص شکل گرفته و آبشار کوچک پایین سراشیبی آن مثل یک مزرعه برف در وسط فضای سبز به نظر می رسد. این چشمه ها اولین چشمه های آب شور جهان هستند.
کاخ توپکاپی (Topkapi Palace)، به طرزی باور نکردنی مجلل است که شما را به دنیای فوق العاده خیالی سلاطین می برد. اینجا جایی بود که سلطان های دوره عثمانی، امپراطوری را به وجود آوردند که تا اروپا، خاورمیانه و آفریقا گسترش داشت. فضای داخلی کاخ توپکاپی، کاشی کاری و دکوراسیون پر از نگین و جواهرات آن، یادآور پایگاه قدرت عثمانی (Ottoman) است.
دره های سنگی سوررئال کاپادوکیا (Cappadocia) رویای هر عکاسی است. ارتفاعات صخره ای و بالای تپه های کاپادوکیا، جایگاه سنگ های عجیب و قله های موج داری است که هزاران سال فعالیت آب و باد، آن ها را شکل داده است. اگر اهل قدم زدن و پیاده روی نیستید، اینجا یکی از مقاصد گردشگری جهان برای بالن سواری است.
یکی از دیدنی هایی که نباید در ترکیه از دست داد شهر باستانی افِسوس (Ephesus)، شهر بناهای تاریخی عظیم و جاده های سنگ مرمری است. افسوس (Ephesus) یکی از کامل ترین شهرهای پابرجای رومی برای تجربه زندگی در دوران طلایی امپراطوری روم در منطقه مدیترانه است.
ایاصوفیه (Aya Sofya) یکی از زیباترین ساختمان های مشهور جهان است. شکوه مسحور کننده موزه ایاصوفیه (Hagia Sophia)، نه تنها یکی از بهترین دیدنی های استانبول بلکه از برترین جاذبه های گردشگری ترکیه است. مناره های ظریف فضای بیرونی آن، بعد از فتح عثمانی به آن اضافه شده، در حالی که قسمت رنگی مجلل و غار مانند فضای داخلی آن یادآور قدرت و حکومت قسطنطنیه قدیم است. این بنای تاریخی مشهور یکی از مکان هایی است که هر بازدیدکننده باید ببیند.
معماری، میراث و فرهنگ دریایی دبی، در دهکده میراث و غواصی دبی در معرض نمایش قرار داده شده است، با بازسازی نمایش هایی از صید مروارید و ساخت لنج (دو پایه مهم تاریخی اقتصاد دبی).
جاده شیخ زاید اصلی ترین شاهراه دبی است که از منطقه تجاری مدرن شهر عبور می کند. این بزرگراه پهن و هشت بانده دیواره بلندی از جنس شیشه، کروم و استیل دارد که در طول آن کشیده شده است.
بازارهای دیره (Deira) دبی در بخش شمالی ساحل خور دبی (Dubai Creek) قرار گرفته است و کوچه پس کوچه های آن ملیت های مختلفی را نشان می دهد که دبی را برای اقامت انتخاب کرده اند. روی ساحل خور دبی، لنج های قدیمی بارگیری می شوند در حالی که می توانید در همان نقطه، هتل ها، بانک ها و ساختمان های مدرن دبی را به عنوان پشت صحنه این منظره ببینید.
مسجد جمیره از نظر خیلی ها زیباترین مسجد دبی است. این مسجد تقلید دقیقی از مسجد الازهر (Al-Azhar) قاهره (Cairo) است که هشت برابر آن اندازه دارد و نمونه خوبی از معماری اسلامی است. مسجد جمیره (Jumeirah Mosque) در دوران میانی خلافت فاطمیان ساخته شد و دو مناره با تزیینات سنگی ظریف دارد به خصوص در شب که با نورافکن ها روشن می شود، بسیار دیدنی است.
شیخ سعید آل مکتوم از سال 1921 تا 1958 فرمانروای دبی و پدربزرگ فرمانروای کنونی دبی بود. خانه قبلی او بازسازی شده و به عنوان یک نمونه عالی از معماری عربی احیا شده است. خانه اولیه در سال 1896 توسط پدر شیخ سعید ساخته شد تا او بتواند از تراس های خانه اش شاهد حرکت کشتی ها باشد.
بیشتر...
محله بستکیه (Bastakiya) در اواخر قرن 19 ساخته شد تا خانه بازرگانان ایرانی ثروتمندی باشد که اغلب با مروارید و پارچه سر و کار داشتند و به دلیل تجارت معاف از مالیات و دسترسی به خور دبی به این منطقه جذب شدند. بستکیه شامل مناطقی از بخش شرقی بر دبی (Bur Dubai) تا خور و تمام ساختمان های سنگی این منطقه است که روی اکثرشان بادگیرهایی قرار دارد که تا امروز به خوبی نگهداری شده اند.
خور (نهر) دبی، شهر دبی را به دو منطقه تقسیم می کند، دیره (Deira) در شمال و بر دبی (Bur Dubai) در جنوب. این خور، در رشد دبی عنصری تاثیر گذار بوده است، که اولین آن جذب ساکنین برای صید ماهی و مروارید به این منطقه بود. دهکده های کوچکی در حدود 4000 سال پیش در راستای خور دبی رشد کردند و در سال 1830 با ساکن شدن قبیله بنی یاس (Bani Yas) دوران مدرن این منطقه آغاز می شود.
گمرک داو (Dhow Wharfage) در ساحل خور دبی، در شمال پل آل مکتوم (Al-Maktoum Bridge) قرار گرفته است. تعدادی از این لنج ها هنوز هم برای تجارت های کوچک استفاده می شوند که در کناره ساحل لنگر گرفته اند و عمری نزدیک به 100 سال دارند.
می توانید با بازدید از خور دبی محموله ها را ببینید که روی لنج ها بارگذاری می شوند یا بارگیری می شوند. معمولا کارگران بازدیدکننده ها را به گردشی داخل کشتی دعوت می کنند، که می توانید از این طریق با روش زندگی سنتی دریانوردی آشنا شوید.
تعداد زیادی از این کشتی ها به سمت کویت (Kuwait)، ایران، عمان (Oman)، هند (India) و شاخ آفریقا (Africa) می روند. این بخش کوچک باقیمانده از اقتصاد سنتی دبی هنوز هم جریان دارد و چرخیدن در آن تجربه ای فوق العاده است.
برای رفتن به سمت دیگر خور دبی می توانید از لنج هایی استفاده کنید که بازسازی شده اند و به عنوان کشتی تفریحی برای توریست ها استفاده می شوند یا اینکه سوار قایق های چوبی کوچک، معروف به عبره (Abra) شوید و از پایانه آبی خور دبی به ساحل دیره بروید.
مطلب پیشنهادی: برترین جاذبه های گردشگری دبی (Dubai)
موزه دبی در قلعه الفهیدی (Al-Fahidi Fort) قرار گرفته که در سال 1787 برای دفاع از خور دبی (Dubai Creek) ساخته شد. دیوار های قلعه از سنگ های بادبر و ملات آهک درست شده است . طبقه بالا با ستون های چوبی که به هندلز (Handelss) معروفند نگه داشته شده است و سقف از ترکیبی از شاخه نخل، گل و گچ ساخته شده است.
برج خلیفه (Burj Khalifa) نماد دبی و با 829.8 متر ارتفاع بلندترین برج جهان به شمار می آید. برای اکثر بازدید کننده ها، دیدن اطراف از سکویی که در طبقه 124 این برج قرار دارد، از اصلی ترین برنامه های سفر به دبی است.